Crazy bird lady

Als klein meisje verzamelde ik al veertjes. Niet zomaar alle veren natuurlijk, alleen de meest zachte en witte fluffy veertjes kwamen door de strenge keuring.

Maar als klein meisje heb je natuurlijk geen vogel als lievelingsdier. Mijn lievelingsdier was (zoals die van de meeste meisjes) de dolfijn. Mijn liefde voor dolfijnen ging zo ver dat mijn ouders me op een dag verrasten met een zee-blauw geschilderde slaapkamer, waar ik onder een dolfijnendekbed sliep en keek naar mijn grote verzameling dolfijnenposters en beeldjes.

Toch kwam de liefde voor vogels steeds meer aan de oppervlakte en verdrongen de gevederde vrienden, de dolfijnen langzaam van de eerste plaats. Ik werd lid van de Vogelbescherming en deed sindsdien jaarlijks mee aan de tuinvogel-telling. Inmiddels zijn we jaren verder en is mijn fascinatie en liefde voor vogels groter dan ooit.

Verschillende soorten dieren hebben een huid, schubben of haren, maar alleen vogelsoorten hebben veren. Zo’n prachtig en technisch hoogstaand materiaal! Het is (de naam zegt het al) vederlicht en door de kleine haakjes blijven de losse veertjes aan elkaar plakken tot één grote veer die zo’n beestje de hele wereld over kan laten vliegen. Een vogel houdt zich niet aan grenzen. Hij vliegt waar hij maar naar toe wilt. Vogels heersen in het luchtruim, maar ook op land en in het water weten ze hun weg te vinden. Hun verenpak heeft de meest uiteenlopende kleuren van een iriserende schoonheid met de grootste pluimen en tooien. En dan heb ik het nog niet eens over hun gezang gehad.

Veren verzamelen doe ik nog steeds. Iedere veer die ik op straat tegen kom gaat mee naar huis en wordt in een vaas gedaan. Ook heb ik een weckpot vol met veertjes van mijn eigen vogelvriendjes; Iep en Erwtje. Deze twee dwergpapengaaitjes hebben jarenlang door mijn huis gefladderd, maar afgelopen zomer zijn ze verhuisd naar een grote buitenvolière. Het deed me verdriet om afscheid van ze te nemen, maar ik kwam tot de conclusie dat een vogel niet in een kooi thuishoort. Nu kunnen ze de hele dag vliegen en met andere vogels spelen en die gedacht maakt me blij.

Voor Nadia Nelleke heb ik er voor gekozen om alle kledingstukken van een vogelnaam te voorzien omdat het mijn visie en ideaal ondersteunt. Vogels staan voor mij voor vrijheid, het kiezen voor je eigen weg en niet te gaan voor de gebaande paden. Om boven jezelf uit te durven stijgen en op avontuur te gaan. Met Nadia Nelleke wil ik laten zien dat het ook anders kan in de mode industrie en dat het gaat om het maken van bewuste keuzes. Om te laten zien dat ieder individu, iedere dag een kleine keuze kan maken voor een duurzamere en liefdevollere samenleving en dat al deze kleine keuzes samen voor een grote verandering kunnen zorgen. Iedere dag heb je opnieuw de vrijheid om te kiezen waar je voor staat, en in mijn geval om te kiezen voor duurzame en eerlijk geproduceerde kleding. Misschien heb je soms het idee dat die kleine stapjes die je maakt als mens weinig zin hebben, maar samen sta je sterker.

Zo ga je op in een grote spreeuwenzwerm en ben je de roofvogels te slim af. En zeg nou zelf: Zo’n wolk van spreeuwen bij zonsondergang, dat ziet er toch magisch uit?!

Wie is Nadia Nelleke?

Vanaf juni 2018 ben ik de trotse eigenaar, directeur en enige medewerker van Nadia Nelleke Sustainable Fashion Design. Mijn eigen mode label met bijbehorende winkel waarin ik met hart en ziel kleding ontwerp en maak. Sinds die tijd ben ik ook actief op sociale media en in juli 2019 is mijn webshop online gegaan. Alles ging in zo’n rap tempo dat ik niet de tijd heb genomen mij hier, op mijn website goed voor te stellen.

Mijn naam is Nadia, zoals ook in de bedrijfsnaam. Vaak wordt mij gevraagd of ik nu Nadia of Nelleke ben. Het is misschien wat verwarrend, maar ik ben allebei. Mijn ouders hebben me Nadia genoemd maar omdat ze graag wilden dat ik ook de naam van mijn oma meekreeg, hebben ze Nelleke (mijn oma heet Nel) erachteraan geplakt. Mijn oma is dan ook erg trots dat ik mijn volledige naam als naam voor mijn bedrijf heb gekozen.
Heel lang vond ik mijn tweede naam maar tuttig en moest ik er niet veel van weten. Toen het idee voor een eigen kledinglabel ging borrelen was het ineens heel voor de hand liggend om deze naam te gaan gebruiken. Mijn achternaam is Wolterink, niet echt een lekkere mode naam vond ik. Nadia klinkt wat stoer en misschien ook wel wat exotisch, Nelleke klinkt lieflijk en toch best Hollands. Een mooie clash tussen de twee kanten van mijn persoonlijkheid die je ook in mijn kleding terug kunt vinden.
Tot mijn elfde wilde ik dierenarts worden. Die droom spatte abrupt uitéén toen ik een keer met de dierenarts van onze hond een dag mee mocht draaien. Ik vond het zo vies en zielig!Even had ik geen idee meer wat ik wilde worden als ik groot was, totdat ik in de puberteit terecht kwam en mezelf een alternatieve kledingstijl aanmat (lees; gothic). De kleding die in de winkels hing vond ik maar saai en allemaal hetzelfde, hier wilde ik absoluut niet aan mee doen. Dus ik begon kleding voor mezelf te maken. Maar om hier nu echt mijn werk van te gaan maken? Ik wist het nog niet zeker.Tot ik op een dag door mijn ouders werd meegenomen naar een voorstelling van Cirque du Soleil. Wat een fantastische show was dat! Wat een magie en spektakel! Maar bovenal werd ik gegrepen door die prachtige kostuums. Zulke kostuums wilde ik ook gaan maken.
Nadat ik mijn mavo diploma had behaald ben ik naar het MBO Specialist Mode Maatkleding in Zutphen gegaan. Het was fantastisch. Ik leerde patroontekenen en de mooiste ambachtelijke technieken. Langzaamaan kreeg mijn idee van wat ik ‘later’ wilde gaan doen meer vorm. De voldoening die ik kreeg van een perfect zittend kledingstuk was heerlijk. Na het MBO ben ik mode gaan studeren aan de kunstacademie in Utrecht. Het ambacht en de technieken die ik op het MBO had geleerd kon ik hier aanvullen met conceptueel en artistiek denken en het vertellen van een verhaal door middel van kleding. Na mijn afstuderen was ik even het spoor even bijster. Het ontbrak aan plezier en passie. Na een tijdje te werken in verschillende baantjes als styliste en als kostuum designer werd het mij steeds duidelijker wat ik wilde gaan doen. Ik moet maken, dat zit in mijn genen. Maar een bijdrage leveren aan de huidige mode industrie dat zag ik niet zitten. Ik wilde het anders gaan doen, op mijn manier.
Het idee voor een duurzaam label ontstond langzaam en kreeg steeds meer vorm. Ik wilde kleding ontwerpen en maken die van kop tot staart duurzaam was. Waarbij tijdens iedere schakel in het proces het welzijn van mens en natuur gewaarborgd zou blijven. Maar bovenal ook, kleding die ik zelf zou willen dragen. Kleding die je niet na een paar maanden wegwerpt, maar kleding om van te houden.
Toen ging alles heel snel. In april 2019 presenteerde ik mijn plan bij de Arnhemse woningbouwvereniging die een pand beschikbaar hadden in het Arnhemse Modekwartier. Een maand later kreeg ik de sleutel voor mijn eigen winkel. En hier zit ik nu dan. In een jaar tijd heb ik het voor elkaar gekregen om een collectie te ontwerpen en te produceren en daarnaast heb ik een eigen winkel en webshop kunnen openen! Een fantastische achtbaan die mij confronteerde met allerlei nieuwe (persoonlijke) uitdagingen.

Afgelopen jaar ben ik aan één stuk doorgegaan zonder pauze, zonder herstel. En dat houd een mens niet eeuwig vol. Hoe duurzaam is een label als de persoon erachter zichzelf steeds voorbij blijft rennen? Het werk dat ik doe wil ik graag voort laten komen uit plezier en passie, en een ideaal. Niet uit onrust, haast en onrealistische verwachtingen. Ik maakte een pas op de plaats en keek opnieuw naar mijn prioriteiten.
Dat is dan ook het belangrijkste voornemen voor dit jaar. Om woorden als ‘moeten’, en het mezelf vergelijken met anderen af te leren. Om te doen wat ik doe omdat ik dat wil doen. En om weer te genieten en te spelen. Dat zal mij, mijn kleding en mijn winkel alleen maar ten goede komen. Met frisse moed en energie ben ik dit jaar gestart!

Wat leuk als je m’n eerste blog van het begin tot het eind gelezen hebt. De bedoeling is om één keer per maand een blog te posten. Deze blogs zullen gaan over stoffen, samenwerkingen, inspiraties, mijn werkwijze en wie weet wat nog meer. Allemaal geschreven om meer aandacht te generen voor duurzame mode en voor Nadia Nelleke natuurlijk. Maar vooral ook om te laten zien dat de manier waarop we met kleding om gaan, ook anders kan.

Lees je de volgende keer weer mee?

X
Add to cart